Omgeving Oostduinkerke, Leopold II-laan 46


Omgeving Oostduinkerke (Koksijde)
In Koksijde-Oostduinkerke kan jong en oud genieten van muziek en optredens, vuurwerk, folklorefestival, Halloween, straattheater, ... niet voor niets een bruisende badplaats!

De visserijfolklore leeft
nog steeds in Oostduinkerke,
de enige plaats ter wereld waar garnalen worden gevangen te paard.

De Keunekapel
werd in 1906 midden in de duinen opgericht door de familie Lafosse, grootgrondbezitters uit Brussel die een villa tegenover de kapel bezaten. Deken Ostyn uit Veurne wijdde de private kapel op 13 juli 1907 in, waarna ze voor erediensten voor de vakantiegangers werd opengesteld.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende de kapel als parochiekerk voor de Nieuwpoortse vluchtelingen die zich eind 1914 in Sint-Idesbald vestigden. Toen het toerisme in de jaren dertig een enorme opmars kende, werd de kapel te klein en moesten een groot aantal verlofgangers buiten de mis volgen. In 1935 werd ze voor eredienst gesloten, aangezien er een nieuwe en grotere kapel gebouwd was in de Strandlaan. De Keunekapel werd dan eigendom van een kunstschilder, die ze als atelier gebruikte, maar niets aan de buitengevel veranderde.

Pas sinds de jaren '40 kreeg de ‘Keunekapel’ zijn naam. De duinen rondom de kapel waren een favoriete plek voor tal van ‘dunekeuntjes’ (duinkonijntjes). Bij Ministerieel Besluit van 07/11/1985 werd de Keunekapel een beschermd monument.
Vandaag de dag is de Keunekapel eigendom van het gemeentebestuur van Koksijde en doet ze dienst als tentoonstellingsruimte. De organisatie van deze tentoonstellingen is in handen van de Werkgroep Kunst in Baaltje i.s.m. het gemeentebestuur van Koksijde. In 2000 werd het park rondom de kapel voltooid, inclusief de Beeldentuin, een realisatie van de gemeentelijke dienst Cultuur en de Groendienst.

Het museum Paul Delvaux (Sint-Idesbald, Koksijde)

ondergebracht in het idyllische decor van 'Het Vlierhof' en genoemd naar de wereldvermaarde meester Paul Delvaux (°1897-†1994), opende in 1982 zijn deuren en geeft een beknopt overzicht van de verzameling van de Stichting Paul Delvaux. Een bezoek aan het museum Paul Delvaux is een ervaring op zich: ze dompelt de bezoeker onder in de eigen leefwereld van deze boeiende kunstenaar. Nergens ter wereld bracht men immers zoveel werken van 's werelds bekendste twintigste-eeuwse, surrealistische schilder samen. Aan de hand van een unieke verzameling schilderijen, objecten, e.a. worden het leven en de evolutie van het werk van Paul Delvaux in een intiem kader geïllustreerd. Persoonlijke bezittingen en dierbare souvenirs wisselen hier af met de grootste meesterwerken. Delvaux' bewondering voor de vrouw en het weemoedig verlangen naar treinen en stations dat zijn werk kenmerkt, komen in dit museum ruim aan bod. Die nimmer aflatende passie voor het spoor komt tot uiting in de talrijke maquettes van trams en treinen die men er aantreft en die in opdracht van de kunstenaar zelf werden vervaardigd. In 1997 werd het museum uitgebreid met een ondergrondse nieuwe zaal n.a.v. de 100^ste verjaardag van deze internationaal bekende schilder

“Een kleine laan. ‘s zomers vol bloemen, leidt naar het museum. De schilderijen en tekeningen die tentoongesteld zijn in het museum zijn een selectie uit mijn hele oeuvre. Ik heb aan het schilderen steeds grote vreugde beleefd, ik ging helemaal op in mijn schilderijen terwijl ik ze creëerde. Ieder onderwerp werd vooraf diepgaand uitgewerkt, alvorens te komen tot de harmonie en het evenwicht die ik er heb proberen in te leggen. Uiteraard vergt dit een grote inspanning, ten eerste omwille van de noodzakelijke architectuur in een schilderij, en vervolgens door de keuze van kleuren, die in overeenstemming moeten zijn met de poëtische expressie die men aan het schilderij wil geven. Beste vrienden, bezoekers van het museum, ik hoop dat u iets mag ervaren van de vreugde die ik zelf bij het schilderen heb beleefd en dat u aan dit bezoek goede herinneringen mag overhouden.” (P. Delvaux - 24-05-1983)